Get Adobe Flash player

Rehabilitacja neurologiczna

Rehabilitacja neurologiczna - program odbudowy najważniejszych funkcji motorycznych takich jak: chód, ruchy kończyny górnej, funkcje dnia codziennego. Jest to wielowymiarowa terapia chorych po uszkodzeniu OUN na poziomie struktury tkanki (np. likwidacja przykurczów spastycznych), funkcji ciała (np. pobudzanie skurczu mięśniowego) i aktywności (reedukacja funkcji dnia codziennego).

Prowadzę rehabilitację neurologiczną w następujących schorzeniach

  • porażenie i niedowład połowiczy w wyniku udaru mózgu
  • urazy czaszkowo- mózgowe
  • urazy wielonarządowe
  • stwardnienie zanikowe boczne SLA
  • stwardnienie rozsiane SM
  • zaburzenia ośrodkowej koordynacji nerwowo- mięśniowej
  • choroba Parkinsona

Rehabilitacja przynosi najlepsze efekty, gdy zaczyna się zaraz po przebytym incydencie!!! Tkanka nerwowa ma zdolność do częściowej regeneracji, jest plastyczna, jednak aby mogło dojść do wytwarzania się nowych połączeń, układ nerwowy musi być stale pobudzany poprzez odpowiednio prowadzoną rehabilitację. Zadaniem terapeuty jest optymalny dobór działań pomagający osiągnąć wyznaczony cel. Sukces terapii jest uzależniony od zaangażowania i zdeterminowania pacjenta w proces powrotu do zdrowia.

Planowanie i przebieg terapii rozpoczyna ocena stanu zdrowia chorego, jego funkcji motorycznych oraz zdolności wykonywania czynności "dnia codziennego", następnie tworzony jest indywidualny program terapeutyczny, który stanowi podstawę powrotu do możliwie najlepszego stanu funkcjonalnego pacjenta.

Rehabilitacja neurologiczna obejmuje:

  • leczenie zaburzeń napięcia mięśniowego (zwiększenie obniżonego napięcia, redukcja napięcia spastycznego, zmniejszanie utrwalonych przykurczów w stawach),
  • leczenie zaburzeń czucia powierzchownego i głębokiego,
  • maksymalne odzyskanie utraconych funkcji ruchowych i zapobieganie nieprawidłowym mechanizmom kompensacyjnym,
  • dopasowanie sprzętu pomocniczego,
  • naukę poruszania się i samoobsługi( w tym obracania się w łóżku, siadania, wstawania mycia, czesania, chwytania kubka, jedzenia)
  • naukę prawidłowego wzorca chodu,
  • poprawę równowagi,
  • edukację rodziny,
  • praca w prawidłowych (fizjologicznych) wzorcach ruchowych,
  • dążenie do tego, by pacjent stał się jak najbardziej niezależny od osób trzecich.